τα κείμενα τα βρήκα εδώ και εδώ. 

Ξεπούλημα (θα το ακούσεις σαν: ιδιωτικοποιήσεις – αξιοποίηση – εκποίηση)

  • Η ελληνική οικονομία δεν πρόκειται να σωθεί, αλλά έντεχνα θα χρεωθεί ακόμη περισσότερο μέχρις ότου οι πόροι της χώρας να περάσουν σε χέρια συγκεκριμένων εταιρειών. Αυτό θα γίνεται μέχρις ότου οι πολίτες καταλάβουν πως τους επιβάλουν μία σύγχρονη δουλεία και ξεσηκωθούν…

Θα σας θυμίσω τη δράση του κ. John Perkins, στέλεχος της CIA, οικονομικός εκτελεστής και συγγραφέας του βιβλίου: «Καταθέσεις ενός οικονομικού εκτελεστή».Είχε αποστολή να σχεδιάζει κυβερνητικά συμβόλαια, που θα φαίνονταν ιδανικά, αλλά ο πραγματικός στόχος θα ήταν να «υποδουλώσει» μια χώρα σε χρέος και να την κρατήσει υποδουλωμένη για πάντα.
Γιατί ως γνωστόν, όποιος χρωστάει, μόνο «ΝΑΙ», μπορεί να λέει σ αυτόν που του έχει δανείσει χρήματα.
John Perkins: « Ο πιο κοινός τρόπος να δράσουμε, είναι να εντοπίσουμε μία χώρα που διαθέτει πόρους, όπως πετρέλαιο και μετά θα κανονίσουμε ένα τεράστιο δάνειο για τη χώρα αυτή, από την παγκόσμια τράπεζα ή έναν από τους αδερφούς οργανισμούς (ΔΝΤ). Αλλά τα χρήματα ποτέ δεν πάνε στην πραγματικότητα στη χώρα αυτή . Πηγαίνουν σε μεγάλες εταιρείες για να χτίσουν έργα υποδομής σ αυτήν τη χώρα. Εγκαταστάσεις παραγωγής ενέργειας, βιομηχανικά πάρκα, λιμάνια.
Πραγματικό κέρδος έχουν οι λίγοι και πλούσιοι. Και φυσικά οι εταιρείες μας.
Στην πραγματικότητα δεν βοηθούν την πλειοψηφία των ανθρώπων. Εντούτοις, αυτοί οι άνθρωποι σε όλη τη χώρα υπομένουν και κρατάνε το τεράστιο χρέος.
Το χρέος είναι τόσο μεγάλο που είναι αδύνατο να εξοφληθεί. Και αυτό είναι μέρος του σχεδίου. Δεν μπορούν να το ξεπληρώσουν. Και εμείς οι οικονομικοί εκτελεστές πάμε πίσω και τους λέμε: Μας οφείλετε πολλά λεφτά και δεν μπορείτε να πληρώσετε το χρέος σας. Οπότε, πουλήστε το πετρέλαιό σας πολύ φθηνά στις δικές μας εταιρείες. Επιτρέψτε μας να χτίσουμε στρατιωτική βάση στη χώρα σας ή στείλτε στρατεύματα για να υποστηρίξουν τα δικά μας. Όπως στο Ιράκ, ή ψηφίστε υπέρ μας στη σύνοδο των Ηνωμένων Εθνών ή ιδιωτικοποιήστε την εταιρεία ύδρευσης και ηλεκτρισμού και πουλήστε σε δικές μας εταιρείες.
Είναι τυπικός ο τρόπος που λειτουργεί το ΔΝΤ και η παγκόσμια Τράπεζα. Χρεώνουν μία χώρα και το χρέος είναι τόσο μεγάλο που δεν μπορούν να το αποπληρώσουν. Και μετά προσφέρονται να αναχρηματοδοτήσουν αυτό το χρέος και να πληρωθούν με περισσότερο τόκο. Και εσύ απαιτείς αυτό το αντάλλαγμα που αποκαλείς «εξάρτηση» ή «καλή διακυβέρνηση», το οποίο βασικά σημαίνει ότι πρέπει να ξεπουλήσουν τους πόρους τους, συμπεριλαμβάνοντας πολλές από τις κοινωνικές υπηρεσίες, τις εταιρείες κοινής ωφέλειας, τα εκπαιδευτικά συστήματα μερικές φορές τα ποινικά τους συστήματα, τα ασφαλιστικά τους συστήματα σε ξένες εταιρείες».
«Τίποτα δεν είναι τσάμπα» σ αυτή τη ζωή και μάλιστα όταν έχεις να κάνεις με δοσατζήδες και τοκογλύφους. Η μείωση μισθών και η ελαχιστοποίηση των υπαλλήλων των Δημόσιων φορέων, είναι μια «εύλογη» εξέλιξη, όταν θα έρθουν οι αμερικανικές και ευρωπαϊκές εταιρείες να αγοράσουν τους καταχρεωμένους οργανισμούς.
Το κόστος όλων αυτών των κινήσεων:Απολύσεων,αποζημιώσεων, ανεργίας, υποτίμηση της ζωής και της δράσης μας, διάχυση φόβου σε έναν ολόκληρο λαό,θα το επωμιστούμε εμείς τώρα, για να…«απολαύσουν» τα δεδομένα που τώρα συμφωνούν στις διαπραγματεύσεις για την ενεργοποίηση του μηχανισμού διάσωσης των πιστωτών μας, οι «μεγάλοι».
Γιατί ας μην γελιόμαστε, ο μηχανισμός δεν σώζει την ελληνική οικονομία. Κατοχυρώνει του πιστωτές μας, στο ότι θα πάρουν και μάλιστα έγκαιρα τα χρήματά τους.
Η ελληνική οικονομία θα παραμείνει έρμαιο των διαθέσεων αυτών που μας δανείζουν… ούτε που μπορούμε να υπολογίσουμε πόσα χρόνια.
Οι αριθμοί δεν βγαίνουν. Όσα χρειαζόμαστε ετησίως, για αποπληρώσουμε τους τόκους και τα δάνειά μας, αλλά και για επιβιώσουμε, δεν φτάνουν. Η συνέχιση του δανεισμού, είναι αυτονόητη…


_______________________________________________


εξαθλίωση (θα το ακούσεις σαν: λιτότητα, βάζουμε όλοι πλάτη για την πατρίδα – βάζουμε όλοι πλάτη για να βγούμε από την κρίση και να δούμε φως στην άκρη του τούνελ)


  • «…Στεκόμαστε σε ένα σταυροδρόμι, όπου οι λαοί μπορούν να εξεγερθούν μαζικά εναντίον της οικονομικής ολιγαρχίας που σκηνοθετεί αυτές τις καταρρεύσεις οικονομιών και να διώξουν τα πολιτικά ανδρείκελα και της δεξιάς και της αριστεράς που υπακούνε τυφλά σε ό,τι προστάζουν τα όρνια της Wall Street, ανεξάρτητα από το ποιός κυβερνά στον Λευκό Οίκο. Διαφορετικά, αν οι λαοί δεν συνειδητοποιήσουν τι συμβαίνει και ποιοί πραγματικά βρίσκονται πίσω από τα πράγματα, ίσως να οδηγηθούν σε ασυναίσθητες πράξεις βίας εναντίον αστυνομικών με μαύρα κοστούμια, σε μάχες που δεν θα στοχεύουν στη ρίζα του προβλήματος, αλλά θα οδηγήσουν σε οδυνηρές συνέπειες και δοκιμασίες…»

Του James Corbett
Η κάλυψη μιας οδυνηρής πραγματικότητας με μια εικόνα εξιδανικευμένη είναι παλιό τέχνασμα. Ακούμε για αυτήν την πραγματικότητα σε καθημερινή βάση και, στις περισσότερες περιπτώσεις, ξέρουμε πώς να διαβάζουμε τα κρυμμένα νοήματα όταν κάποιος επιχειρεί να την καλύψει εις βάρος μας.

‘Οταν ακούς το γιατρό σου να σου λέει «Θα πονέσει λιγάκι», η πείρα που έχεις αποκομίσει σου λέει να προετοιμαστείς ψυχολογικά για μια οδυνηρή διαδικασία. Κάθε φορά που το αφεντικό σου ανακοινώνει ότι έχει μια συναρπαστική εργασία να σου εμπιστευθεί, ξέρεις πολύ καλά ότι θα σου φορτώσει την αγγαρεία που κανείς άλλος δεν δέχεται να κάνει. Κι όταν ένας πωλητής σε κατάστημα αυτοκινήτων σου λέει ότι ένα μεταχειρισμένο «έχει ανακαινιστεί πλήρως», ξέρεις ότι το αυτοκίνητο είναι μάπα.

Με τον ίδιο τρόπο, όταν το ΔΝΤ λέει σε μια χώρα ότι είναι ανάγκη να εφαρμόσει πολιτική λιτότητας για να βγει από την οικονομική της κρίση, έχουμε να κάνουμε με ένα αγεφύρωτο χάσμα μεταξύ γλώσσας και πραγματικότητας.

Η «λιτότητα» είναι ένας Οργουελικός όρος που έχει εγχυθεί στην πολιτική φρασεολογία ακριβώς επειδή είναι μια εύηχη λέξη, που όμως υπονοεί μια πολύ οδυνηρή εμπειρία. Η «λιτότητα» εμπερικλείει την πειθαρχία, την αυτοσυγκράτηση, ακόμα και την αρχοντιά. Η «λιτότητα» ενέχει τη σύνεση. Η «λιτότητα» ενέχει την μετριοπάθεια. Η «λιτότητα» είναι αρετή. Είναι αυτοσκοπός.

Αν το ΔΝΤ ή η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα πλησιάσουν τον λαό μιας οικονομικά καταρρέουσας ευρωπαϊκής χώρας και τον καλέσουν να θυσιάσει όλες τις συντάξεις του, τις οικονομίες του, το ίδιο το βιοτικό του επίπεδο για ένα χρέος που η κυβέρνησή του με δόλο συσσώρευσε εις βάρος του, κανείς δεν θα ανταποκρινόταν στο κάλεσμα, και με το δίκιο του.

Για πηγαίνετε όμως να πείτε σε αυτό τον ίδιο λαό ότι είναι ανάγκη να συμμορφωθεί με «μέτρα λιτότητας» για να «ορθοποδήσει» οικονομικά, και τότε θα δείτε ότι πολλοί πολίτες θα είναι πρόθυμοι να ζήσουν κάτω από τις σκληρότερες συνθήκες, να αρκούνται στο ότι μπορούν και αντέχουν στο ξήλωμα του ίδιου του έθνους τους, με την μάταια ελπίδα ότι, ενισχύοντας περισσότερο τους διεθνείς οικονομικούς οργανισμούς, θα μπορέσουν κατά κάποιο τρόπο να αποφύγουν την πλήρη οικονομική κατάρρευση.

Το πονηρό της υπόθεσης είναι, φυσικά, ότι η πραγματικότητα είναι ακριβώς αντίθετη. Όπως ο γιατρός που σου δίνει ψεύτικες διαβεβαιώσεις ότι «θα πονέσει λίγο», ο οικονομικός ακρωτηριασμός που επιφυλάσσουν οι τραπεζίτες για τα κάποτε υπερήφανα έθνη του βιομηχανοποιημένου κόσμου θα είναι βασανιστικός.

Ρωτήστε οποιονδήποτε πολίτη χώρας του τρίτου κόσμου. Αποκλείεται να μην ξέρει. Έχει βιώσει στο πετσί του την εφαρμογή αυτών των πολιτικών «λιτότητας», δεκαετίες τώρα.

Ρωτήστε τους πολίτες της Αιθιοπίας αν η «οικονομική θεραπεία» του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας τη δεκαετία του 90 λειτούργησε προς όφελος της χώρας τους. Ρωτήστε τους για το μαζικό ξεπούλημα της κρατικής περιουσίας, των οργανισμών κοινής ωφελείας, των αγροκαλλιεργειών και των εργοστασιακών μονάδων σε πολυεθνικές για πενταροδεκάρες. Ρωτήστε να σας πουν πώς η USAID φρόντισε να ξεφορτωθεί τόνους μεταλλαγμένα προϊόντα, που δεν μπορούσαν να πουληθούν στην Ευρώπη, στα φτωχά κράτη της Αφρικής, πλασάροντάς τα σαν τρόφιμα για φιλανθρωπική βοήθεια.

Το μέγεθος των εγκλημάτων που διαπράχθηκαν από τους διεθνείς τραπεζίτες εις βάρος της Αιθιοπίας είναι πέρα από κάθε περιγραφή.

Οι τραπεζίτες δεν αρκέστηκαν στο να τεμαχίσουν τη χώρα σε κομμάτια και να πουλήσουν τα κομμάτια της στα «φιλαράκια» τους, τους μεγαλοεπιχειρηματίες. Στη συνέχεια, είχαν το θράσος να κλέψουν μέχρι και το φαγητό από το τραπέζι του φτωχού αγρότη και να το αντικαταστήσουν με μεταλλαγμένες τροφές-τέρατα που ο υπόλοιπος κόσμος δεν ήθελε ούτε να αγγίξει.

Αυτό είναι το αληθινό πρόσωπο της «λιτότητας». Δεν είναι παρά μια μορφή οικονομικής δουλείας στην υπηρεσία μιας τάξης προνομιούχων τραπεζιτών, οι οποίοι δημιούργησαν έναν δικό τους λογιστικό πλούτο στο άψε-σβήσε και από το μηδέν.

Και μη φανταστείτε ότι η Αιθιοπία είναι το μοναδικό παράδειγμα αυτής της διαδικασίας. Αντίθετα μάλιστα. Ένα παρόμοιο σενάριο εκτυλίχθηκε σχεδόν σε κάθε χώρα που οι διεθνείς οικονομικοί ολιγάρχες επιχείρησαν να «ξαναστήσουν» με τις διαδικασίες τους αυτές που θα «πονούσαν λιγάκι».

Στη Βραζιλία, οι μεταρρυθμίσεις που επέβαλε το ΔΝΤ αλλοίωσαν το βραζιλιάνικο σύνταγμα, μπλοκάροντας μεταβιβάσεις κρατικών κεφαλαίων σε κυβερνήσεις άλλων κρατών προκειμένου να χρησιμοποιηθούν τα συγκεκριμένα κεφάλαια για να πληρώσουν στους άπληστους τραπεζίτες τον κεφαλικό φόρο που διεκδικούσαν.

Στο Περού, το πρόγραμμα δομικής προσαρμογής του ΔΝΤ που εφαρμόστηκε κατέστρεψε την εγχώρια αγροτική οικονομία και έκανε την παράνομη παραγωγή κόκας τον μόνο βιώσιμο τρόπο εξασφάλισης ενός εισοδήματος για τους αγρότες. Από το πρώτο πακέτο «οικονομικής μεταρρύθμισης» του ΔΝΤ για το Περού το 1978 μέχρι το δεύτερο γύρο της μεταρρύθμισης του ΔΝΤ, στις αρχές της δεκαετίας του ’90, η παραγωγή κόκας αυξήθηκε πάνω από 400%.

Ένα δάνειο ύψους 4,8 δις δολαρίων στη Ρωσία στα τέλη της δεκαετίας του ’90 δεν έφθασε ποτέ στον δημόσιο κορβανά των Ρώσων, αφού έγιναν καταθέσεις δισεκατομμυρίων κατευθείαν σε λογαριασμούς offshore εταιρειών που είχαν διασυνδέσεις με μαφιόζους, πολιτικούς και τραπεζοκαρχαρίες. Παρόλο που οι Ρώσοι πολίτες δεν είδαν ούτε ένα ρούβλι από αυτά τα ποσά που ρουφήχτηκαν σαν από σκούπα, υποχρεώθηκαν να τα πληρώσουν στους διεθνείς τραπεζίτες που είχαν την καλωσύνη να τους τα δανείσουν, με τόκο φυσικά.


Ξανά και ξανά, στη μια χώρα μετά την άλλη, σε κάθε γωνιά του πλανήτη, τα δάνεια του ΔΝΤ σημαίνουν την καταστροφή για τους λαούς που τελικά καλούνται να πληρώσουν τον λογαριασμό.

Η ουσία του όλου θέματος είναι ότι τίποτε από όλα αυτά δεν είναι μη αναμενόμενο. Μάλιστα, όλα αποτελούν μέρος του σχεδίου των ίδιων των προγραμμάτων λιτότητας του ΔΝΤ. Όπως αποκάλυψε ο Joseph Stiglitz, πρώην διευθύνων οικονομικός σύμβουλος της Παγκόσμιας Τράπεζας, το modus operandi του ΔΝΤ συνίσταται στο να οργανώνει οικονομικές επιθέσεις εναντίον υπερχρεωμένων χωρών, ξηλώνοντας και ξεπουλώντας την υποδομή τους για λογαριασμό ξένων εταιριών και φροντίζοντας ώστε όλοι οι δημόσιοι πόροι να χρησιμοποιθούν για να πληρωθούν οι τραπεζίτες.

Μέχρι και ειδικό όρο έχει επινοήσει ο κύριος Stiglitz για αυτά που διαδραματίζονται αφού το πρόγραμμα «λιτότητας» αναπόφευκτα οδηγήσει στην διάλυση μιας κοινωνίας: τον όρο «εξέγερση κατά του ΔΝΤ«.

Οι πολίτες της Βολιβίας, για παράδειγμα, εξεγέρθηκαν για την τιμή του νερού, της Ινδονησίας για τις τιμές των τροφίμων και των καυσίμων, του Εκουαδόρ για την τιμή του υγραερίου. Οι πολίτες της Αργεντινής επαναστάτησαν για την πλήρη κατάρρευση της κάποτε πλούσιας χώρας τους. Ο κοινός παρανομαστής σε όλες αυτές τις περιπτώσεις ήταν τα «μέτρα λιτότητας» και το ΔΝΤ.

Αυτές τις μέρες, διάφορες εξεγέρσεις εναντίον του ΔΝΤ αρχίζουν να παίρνουν σχήμα στην Ευρώπη. Ο κόσμος κατεβαίνει στο δρόμο για να διαμαρτυρηθεί για τα μέτρα που θα παρθούν με πρόφαση την αποπληρωμή στους τραπεζίτες όλων των ποσών που οι διεφθαρμένες κυβερνήσεις έκλεψαν από τον λαό. Από την άλλη πλευρά στέκονται οι αστυνομικές δυνάμεις, όλο και περισσότερο στρατιωτικοποιημένες και παραταγμένες στην υπηρεσία των τραπεζοκαρχαριών και των πολιτικών. Οι γραμμές μάχης διαμορφώνονται.
_______________________________________________

η αντίσταση είναι μια: ο Ελληνικός λαός στην εξουσία

Υπάρχει, άραγε, κάποια άλλη διέξοδος;

Θα μπορέσουν οι λαοί της Ευρώπης να μάθουν από το παράδειγμα της Ισλανδίας; Αυτή η μικρή νησιωτική χώρα του βόρειου Ατλαντικού βρέθηκε και εκείνη αντιμέτωπη με την απόλυτη χρεωκοπία όταν η βόμβα με τα παράγωγα του χρηματιστηριακού τομέα της χώρας έσκασε λίγο μετά την αποκάλυψη του σκανδάλου με τα δομημένα ομόλογα της Lehman Brothers. Ο λαός για άλλη μια φορά κλήθηκε να πληρώσει το λογαριασμό για ένα χρέος δισεκατομμυρίων δολαρίων σε ξένες τράπεζες, ενώ οι κάποτε ήσυχοι δρόμοι του νωχελικού Ρέυκιαβικ γνώριζαν εκρήξεις βίας.

Ωστόσο, στην περίπτωση της Ισλανδίας, ο λαός δεν πολέμησε την κυβέρνηση, αλλά έγινε η κυβέρνηση. Η δράση ενός ισχυρού λαϊκού κινήματος γρήγορα εξανάγκασε την κυβέρνηση σε παράιτηση και έφερε μια ομάδα μη πολιτικών στην εξουσία.

Η κυβέρνηση αυτή οργάνωσε δημοψήφισμα, μέσα από το οποίο οι πολίτες στην συντριπτική τους πλειοψηφία απέρριψαν την πρόταση να πληρωθούν δισεκατομμύρια δολάρια σε ξένους τραπεζοκαρχαρίες για ένα χρέος που δεν ήταν δικό τους. Ήταν αποτέλεσμα παράνομων συναλλαγών και έτσι αρνήθηκαν να το πληρώσουν.

Σήμερα απομένει να δούμε αν και οι υπόλοιπες χώρες θα μπορέσουν να ακολουθήσουν το παράδειγμα των Ισλανδών, καθώς η σαπίλα της διαφθοράς αρχίζει να διαβρώνει τις οικονομίες των «πλούσιων» βιομηχανοποιημένων χωρών. Το πρώτο τεστ ίσως γίνει αυτή τη βδομάδα, στην συνάντηση της ομάδας των G8/G20 στο Τορόντο του Καναδά, όπου τα εγκάθετα πολιτικά ανδρείκελα της καναδικής κυβέρνησης έχουν φορτώσει στον καναδικό λαό την αποπληρωμή του «χρέους» δισεκατομμυρίων δολαρίων που είναι αναγκαίο για την οργάνωση μιας αστυνομίας τύπου ολοκληρωτικών καθεστώτων, πράγμα που αναμφίβολα θα προκαλέσει ταραχές και βίαιες αντιδράσεις.

Στεκόμαστε σε ένα σταυροδρόμι, όπου οι λαοί μπορούν να εξεγερθούν μαζικά εναντίον της οικονομικής ολιγαρχίας που σκηνοθετεί αυτές τις καταρρεύσεις οικονομιών και να διώξουν τα πολιτικά ανδρείκελα και της δεξιάς και της αριστεράς που υπακούνε τυφλά σε ό,τι προστάζουν τα όρνια της Wall Street, ανεξάρτητα από το ποιός κυβερνά στον Λευκό Οίκο. Διαφορετικά, αν οι λαοί δεν συνειδητοποιήσουν τι συμβαίνει και ποιοί πραγματικά βρίσκονται πίσω από τα πράγματα, ίσως να οδηγηθούν σε ασυναίσθητες πράξεις βίας εναντίον αστυνομικών με μαύρα κοστούμια, σε μάχες που δεν θα στοχεύουν στη ρίζα του προβλήματος, αλλά θα οδηγήσουν σε οδυνηρές συνέπειες και δοκιμασίες.

Το πρώτο βήμα θα πρέπει να είναι να προωθηθεί η συνειδητοποίηση ότι η «λιτότητα» που προσφέρουν οι τραπεζίτες δεν αποτελεί τη λύση στα προβλήματά μας, αλλά την αρχή τους. Τότε θα καταλάβουμε πραγματικά τι εννοεί το ΔΝΤ όταν μας λέει ότι «θα πονέσει λιγάκι».
_______________________________________________

Η καρδια μου έγινε σκληρή για να μπορέσω να επιβιώσω.
Ζώντας έτσι μπορώ να σώσω το τομάρι μου,που είναι το μόνο που μου έχει απομείνει.
Η ψυχή μου σπαταλιέται.
Μην σκέφτεσαι μην διαμαρτύρεσαι.
Μην προσπαθείς καν, μην ανακατεύεσαι.
Τέλος πάντων, τίποτα δεν έχει νόημα.
Οι ζωές μας είναι προκαθορισμένες σε αυτή την αποκαλυπτική κωμωδία.
Μας κατευθύνουν όλους στο ίδιο σφαγείο.
Δεν μας εξολοθρεύουνν πια όπως παλιά.
Τώρα μας ζητούν απλά να εξαφανιστούμε.
Ρωτώντας χωρίς να υπάρχουν απαντήσεις.
Να διαμαρτυρώμαστε χωρίς να ενοχλούμε κανέναν.
Εξημερωμένοι, εξουδετερωμένοι, παραλυμένοι.
Πότε θα ξυπνήσουμε;
Δεν υπάρχει δουλειά, η ανθρώπινη αξιοπρέπεια έχει πεθάνει, όλα κρέμωνται από μια κλωστή.
Ποιά είναι η διαφορά μεταξύ νεκρού και ζωντανού;
Αρνούμαι να βγάλω το σκασμό.
Δεν είμαι εδώ για να διαδώσω άσχημα νέα.
Δεν νίκησαν ακόμα, γι΄αυτό διάλεξε: Έχεις αρχίδια ή όχι;
Είμαι ένα τίποτα γι΄αυτούς αλλά θα με ακούσουν.
Φίλε δε φοβάμαι να πάω κόντρα στο ρεύμα.
Και ενθαρρύνω όλους αυτούς που παλεύουν, να ενωθούν μαζί μας στον αγώνα μας
Η καρδιά μου έγινε σκληρή για να μπορέσω να επιβιώσω
Ζώντας έτσι μπορώ να σώσω το τομάρι μου,που είναι το μόνο που μου έχει απομείνει.
Αυτά είναι τα δεσμά στα οποία βρισκόμαστε
Η ψυχή μου είναι άδεια.
Θέλω ένα θαύμα για να μας κάνει να ξυπνήσουμε.
Θέλω ένα θαύμα για να τους κάνω όλους να ξεσηκωθούν.
Μην περιμένετε τίποτα από τη μοίρα.
Αυτό πυ χρειαζόμαστε είναι να σειστεί η γη.
Θα μιλήσω και θα δράσω, δεν πρόκειτε να σταματήσω.
Οι στίχοι μου θα διεισδύσουν στην ψυχή σου.
και αν μπούν στη λάθος τρύπα, Φίλε βάλε βαζελίνη.
Η καρδια μου έγινε σκληρή για να μπορέσω να επιβιώσω.
Να ζήσω ώστε να γλυτώσω το πετσί μου που είναι το μόνο που μου απέμεινε η ψυχή μου χάθηκε.

http://www.goear.com/files/external.swf?file=31817c1

Así está la vida Lyrics
Actitud María Marta

Asi esta la cosa, partida, pervertida, la vida convertida. Degustando la mierda que la misma mierda nos convida en vida. Decidida, haciendole frente a esta penitencia. Nuestra miseria humana ante nosotros con tanta evidencia.

Se me anudo el corazon para poder sobrevivir, viviendo para salvar solo mi propio pellejo asi. Ah?.ay, como el alma se me va?

Ya te dije que no opines, que no pienses, no protestes, no te opongas, no te opongas?
entenderlo es definitivo, no lo intentes ni te interpongas.
Si hagas lo que hagas en definitiva nada tiene sentido, digo: si todo en nuestra vida ha sido decidido.

En este plan siniestro configurado para fines apocalipticos, ser insensible es el requisito para nuestro exterminio en masa. Son tiempos en que los metodos de aniquilacion no son los mismos, ya no nos desaparecen, ahora lo hacemos nosotros mismos.

Dandonos pequeÑos espacios de represion sin respuesta. Volviendonos una protesta que a nadie molesta, como esta, como esa. Domesticados como leones de circo, neutralizados, paralizados. Pero que nos pasa que no nos despertamos? ¡Vamos!

Al carajo, yo me bajo, en Argentina no hay trabajo. La dignidad humana va cayendo cada vez mas bajo, no hay atajo. Y esto ya se derrumba, y esto pende de un hilo
ni siquiera notamos la diferencia entre estar muerto o vivo. Digo, sigo? SeÑores no me dedico a cerrar el hocico, pero tampoco vocifero los miedos que por ahi andan como roedores. Ellos no son los vencedores. Traigo mi tambor para que te incorpores. ¿Adonde estan esos que dicen tener tantos cojones?
Como un puñetazo en los huevos, aqui molestando de nuevo, patriotas, compatriotas dando guerra al mundo entero con esmero.

Se me anudo el corazon para poder sobrevivir, viviendo para salvar solo mi propio pellejo asi. Ah?
el alma se me va

Sintiendo la llama, el hombre para mi es un infierno, ni me levanto ni me duermo, en ésta pesadilla todos somos prisioneros, carteros dando a luz a nuestros temores mas profundos, moribundos dando tumbos, escondiendo la cabeza como el avestrúz.

Seguimos pasando de mano en mano esta es nuestra propia cruz pura, supura dura, de tanta podredumbre, ésta locura se ha convertido en una muy mala costumbre, por favor que se dislumbre, una luz que nos alumbre. Una luz como jesús reviva y nos haga volar como pájaros, y despertarnos de nuestra tumba como también lo hizo con lázaro. Lo bueno lo máximo quien nos dará el diagnóstico? Todos esperando aquí el próximo pronóstico.

τα κείμενα τα βρήκα εδώ και εδώ.
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s